تبليغاتX
پله پله تا ملاقات خدا
جاذبه رو به زمين نیست! من کساني ديدم فارغ از هر کششي رفته اند تا بالا تا اوج! آري جاذبه رو به خداست!

امیدوارم علاوه بر این که از مطالب این وبلاگ استفاده لازم رو می بری
لحظات آرام و آرامش بخشی رو تجربه کنی و به قول خودم چند دقیقه ای رو
" نفس بکشی! "
اگر این اتفاق بیافته یعنی من به هدفم رسیدم!

سعی کردم مطالب تا حد امکان متنوع باشه!
صدها شعر از شاعران معاصر - صدها جمله کوتاه خواندنی - ده ها مقاله - مناجات و ...
که ان شاالله خودتون ملاحظه و مطالعه می فرمائید!

از حضورتون تشکر می کنم و امیدوارم با نظرات سازنده
و شرکتتون در نظرخواهی در هر چه بهتر شدن این وبلاگ بنده رو یاری بفرمائید!

و به لطف خودش و عنایات امام عصر(عج) با هم پله پله تا ملاقات خدا می رویم!

 

اینجا همه هر لحظه میپرسند:

((حالت چه طور است؟))

اما کسی یک بار

از من نپرسید:

- ((بالت.....

... هفدهم مرداد 1388  محمّد سبک دست |
مادر بزرگ:

گم کرده ام در هیاهوی شهر آن نظر بند سبز را که در کودکی بسته بودی به بازویم"

در اولین حمله ناگهانی تاتار عشق خمره ی دلم را به ایوان سنگ شکست"

دستم به دست دوست ماند٬

پایم به پای راه رفت!

من چشم خورده ام٬من تکه تکه از دست رفتم٬

در روز روز ز ن د گ ا ن ی م.....!

... چهاردهم مرداد 1388  هورا |
دلم:

مثل شهری که بروی گسل زلزله هاست....

هرگز نقاش خوبی نخواهم شد!

امشب دلی کشیده ام شبیه نیمه سیب

نیمه ی سیبی که:

به خاطر لرزش دستانم زیر آواری از رنگها ناپدید ماند!!!

... چهاردهم مرداد 1388  هورا |
  ای درخت آشنا

شاخه های خویش را

                          ناگهان کجا جا گذاشتی؟

یا به قول خواهرم فروغ :

دستهای خویش را

                             در کدام باغچه

                                             عاشقانه کاشتی؟

این قرارداد

تا ابد میان ما

برقرار باد :

چشمهای من به جای دستهای تو !

من به دست تو

                آب می دهم

تو به چشم من

                 آبرو بده !

من به چشمهای بی قرار تو

قول میدهم :

ریشه های ما به آب

شاخه های ما به آفتاب می رسد

ما دوباره سبز می شویم!!

... سیزدهم مرداد 1388  هورا |



یادت شروع یک غزل عاشقانه است                شعرم برای از تو نوشتن بهانه است

تنها سوار لشکر صبحی که نیزه اش                بین دو چشم ظلمت شب را نشانه است

تنهاییت نتیجه ی دلهای سنگ ماست                 شاهی به جنگ رفته و نوکر به خانه است

آن قصه ها که عشق به ما گفت، حاصلش         بار هزار غصه و غم روی شانه است

امید من! نه این که مرا تاب درد نیست              این ناله ها چکیده ی درد زمانه است

باور نکرده ایم که معنای انتظار                      چیزی بجز گلایه و اشک شبانه است!

مردیم و مرگ عادتمان شد! بیا عزیز!               اینجا جواب زنده شدن "تازیانه" است!


برای خواندن غزلهای دیگر نویسنده وبلاگ اینجا کلیک کنید

... سیزدهم مرداد 1388  محمّد سبک دست |

به من نمی گویند
که آن امام "بلند اندام"
ز شاهراه کدامین دیار می آید
و آفتاب سخاوت بر این شب تاریک چه وقت می تابد

به من نمی گویند
که از بلندی آن کوهسار شرق بشر
سپید جامه امام من
دلبر بلند اندام
چرا به مثل نسیم سحر نمی آید
و نور پاک سخاوت را
درون دیده ی مشتاق من نمی کارد

بیا!
بیا که دیده ی من
به جستجوی تو گر از دری شده نومید
گمان مدار که هرگز دری دگر زده است

سپیده گر نزده سر
بیا بلند اندام
که از سیاهی چشمم سپیده سر زده است!
... سیزدهم مرداد 1388  محمّد سبک دست |

... سیزدهم مرداد 1388  محمّد سبک دست |

    
ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست

هر چه آغاز ندارد نپذیرد انجام

 


شروع می شود غزل به یک نگاه ناب تو            هوا ترانه می شود به ناز آفتاب تو

همین که خواب می برد چشم پر از گناه من         غریق اشک می شود چشم بدون خواب تو!

همیشه از مسیر تو کمی که دور می شوم           دوباره ختم می شود تمام راه ها به تو!

چقدر دیر آمدم ! چقدر دور مانده ام !                  چه مرهمی گذاشتم به زخم بی حساب تو؟!

چرا گذر نمی کنی از این دل خراب من؟              چرا به آسمان من نمی رسد شهاب تو؟!

نگو که قهر کرده ای! خودت شبی بیا ببین           که با صدای خسته ای ز بغض و التهاب تو

کسی کنار پنجره به تو سلام می کند                   و انتظار می کشد که بشنود جواب تو!

برای خواندن غزل های دیگر نویسنده وبلاگ اینجا کلیک کنید

... سیزدهم مرداد 1388  محمّد سبک دست |


یوسف مصری نمی آید به كنعان دلم
بازسر را می گذارد غم به دامان دلم

بی حضورچتر دستانت ببین یعقوب وار
مانده ام امشب دوباره زیر باران دلم

خوب می دانی زلیخای جنون با من چه كرد
پاره شد در ماتم عصمت گریبان دلم

 نوح من ! خاصیت عشق است امواج بلند
كشتی ات را بشكن و بنشین به طوفان دلم

كی بهارت می وزد بر گیسوان حسرتم
كی نگاهت می شود ای خوب مهمان دلم ؟

تا بگویی با من از عریانی اندوه خویش
تا بگویم با تو از اسرار پنهان دلم

بوی پیراهن مرا كافی است تا روشن شود
چشم تاریك و شب خاموش كنعان دلم

فاطمه تفقدی

... دوازدهم مرداد 1388  محمّد سبک دست |

 

صدای گرم معلم-: «چرا نمی آیی؟                    بیا که جمله بسازیم با نمی آیی»

و گچ بروی تن تخته ریخت گردش را                نوشت: جمعه، افق،آشنا،نمی آیی

وبعد مکث، کمی بغض،باز با خود گفت:             بگو به من که می آیی و یا نمی آیی؟

وگچ دوباره به حرف آمد و دوباره نوشت:          « چقدر مانده مگر تا...» چرا نمی آیی؟

دوباره بازی و مثل همیشه من گرگم !!              هزار را که شمردم بیا!! نمی آیی؟

تکاند دست و دلش را کنار پنجره رفت               وگفت: مرد غزلواره ها نمی آیی؟

دوباره تخته سیاه است و جمله های سپید             چقدر جمله بسازیم با نمی آیی؟

 

برداشت از http://zolfesamansa.blogfa.com/


... دهم مرداد 1388  محمّد سبک دست |

جان و جانان :امام زمان (عج ) از نگاه امام خمينى
بقيّة اللّه ؛ انسان كامل                                     عرضه ى اعمال بر امام زمان (عج )
انتظار يعنى مقابله با ظلم                                 برداشت هاى انحرافى از انتظار
لزوم حكومت اسلامى در دوران غيبت كبرى           مفهوم واقعى عدالت
فقها؛ حجت امام بر مردم

مبانى اعتقادى مهدويت  
مبانى اعتقادى                                                اهميت امامت
بستر بحث                                                      ضرورت امامت و اهداف حكومت
قلمرو حكومت                                                 

نگاهى دوباره به انتظار
نگاهى دوباره به انتظار                                      حقيقت انتظار
ضرورت انتظار                                                   ابعاد انتظار
آمادگى فكرى                                                  آمادگى روحى
طرح و برنامه ريزى                                            آمادگى در عمل
حكومت اسلامى در عصر انتظار                          فراگيرى ستم و فساد از نشانه هاى ظهور 

... هفتم مرداد 1388  محمّد سبک دست |


چند نشانی برای پخش یا دانلود موسیقی که به مرور نشانی های دیگه هم بهشون اضافه خواهد شد

آهنگ و نت سه تار برای پخش و دانلود
دانلود آهنگ های سه تار
دانلود سه تار استاد لطفی

... ششم مرداد 1388  محمّد سبک دست |

۵۰ تصویر زیبا از اسب های اصیل


ادامه مطلب...
... ششم مرداد 1388  محمّد سبک دست |
سلام

باغیم
- با نگاه نخستین-
یک سوی ما سیاهی خوف انگیز
یک سوی ما تگرگ!
بگذار بشکفیم
در روبروی مرگ!
.....................
مرا به خاطره مسپار!
کسی به خاطره ات
سنگ می زند!
.....................
پنهان نمی توان کرد
در لابلای لحظه ی شیدایی
از گوشه های حرفم
پیدایی!
.....................
آن میوه ام
که در دل پاییز می رسم!
.....................
دیدار می کنی
چون صبح ، از کناره پرچین.
بیدار می کنی
خواب هزار خاطره ی دوردست را!
.....................
بگو!
برهنه بگو!
زبان عاطفه
عریانی است!
.....................
چگونه تورا باد برد؟
چگونه شاخه شکست؟
تنفست ای برگ
پناه پیرهنم بود!
.....................
غروب بود
شکسته بال ترين مرغ
روی شاخه نشست
جدا ز قافله همرهان چابک بال
.....................
به شبنمی که سحر می چکد
به گونه ی گل
تو!
اعتماد منی!
.....................
از دست رفته یی
- می دانم-
ورق زدم
تمام آب جهان را!
.....................
کدام گوشه ی این خاک
گم شده است؟
نسیم برگ تو را می گویم!
.....................
کدام دست
تورا خوانده ست؟
که دوردستی تو
مرا زمستان کرد!
.....................
به باغ می نگرم
به حسرت پرواز
شکسته بال تر از من کیست؟
.....................
میان دود نشستم
میان تاریکی
شبی که دست و زبانت
ز نور
نفرت داشت!
.....................
ساحل تو دور نیست
هر کجا که پارو می کشم
رو به جانب توام!
.....................
نه در بهار تو هستم
نه از خزان تو دورم!
.....................
صدای آمدنت می آید
صدای پر زدنت
و نور یخ زده ی یک شمع
میزبان تو خواهد بود!
.....................
کشتی به آب بود
وقتی که چشمهای تو
توفان داشت!
.....................
اصلاً نه تو ، نه من!
تقصير هيچ کس نيست
از خوبي تو بود
که من
بد شدم!
.....................
چرا چکاوک نور
به گوشه گوشه ی تاریک من
نمی خواند؟!
.....................
انگار زندگی
لبخند سبز را
از من دریغ کرد!
.....................
بیا بریده ی لبخندی
کنار سفره ی من بگذار!
.....................
چه می توانم گفت؟
تو خوب بودی خوب!
فقط همین!
.....................
برهنه باش!
برهنه
صدای تازه ی نیلوفر!
.....................
ای کاش
می توانستم
آوازی از دهان تو باشم!
.....................
نه آب با من زیست
نه آن جوانه ی ناگاه
به یأس می مانم
به قامت یک آه!
.....................
تو سرپناه کبوتر
در آستان خطر.
به زیر ظلمت خیس
تو چتر صبحدمی!
.....................
چشم تو معطر است
بوی تازه می دهد
بوی تازه ی برنج!
.....................
از تو یک نگاه
از من شکفته
یک غزل به رنگ آب!
.....................
سر بنفش بنفشه
به سینه ی سوسن.
زلال صحبت باران
به گوش نیلوفر.
زپشت پنجره
اردیبهشت می گذرد!
.....................
میان چشم تو تا من
کلام کوتاهی ست
سکوت را بشکن!
.....................
در واژگان تازه نمی گنجی
ای شعر ناسروده!
پائیز!
.....................
نگاه می کندم
مات!
صدا می زندم
سرد!
دوباره گم شده ام!
.....................
نه خار
با من ماند
نه آن پرنده ی خوش فام
نفرینی تمام زمینم!
.....................
هزار بار
از خودم دورم
هزار بار
با تو نزدیک!
.....................
تا کی به انتظار تو باشم؟
تا کی؟
ای صبح ناشکفته ی باران!
.....................
انگار
پنجره
مفهوم دیگریست
از دوست داشتن!
.....................
در خواب
وقتی پر ستاره فرو ریخت
دانستم
از دست رفته یی!
.....................
آواز را برای تو خواندم
وقتی دلت ز پنجره
خالی بود!
.....................
به آب های جهان بنویس!
درون یک مرجان
دلی شکسته به جا مانده ست!
......................
میان آب ها می گردم
پیدا نیست
به لابه لای بهاران نیز
در گوشه های زخم دلم
ایستاده است!
.....................
توفان گریه است
گلویم
کجاست شانه ی تو
.....................
بخوان پرنده ی نور!
سرشت ظلمت
ویرانی ست!
.....................
بگذار
بر شاخه ات دوباره بخوانم
آواز یک پرنده ی پژمرده
در حفره های حنجره ام
مانده است!
.....................
در چشمهای تو
دریای بیکران
در گل نشسته است!
.....................
از این همه گناه
تنها به عاشقی
اقرار می کنم!
.....................
از هم قفس شدن
تا هم نفس شدن
بسیار فاصله است!
.....................
من شانه میکنم
با گیسوان تو
گیسوی شانه را!
.....................
سیب سرخی افتاد
دست حوا برداشت
سیب غفلت کال است!
.....................
آیینه ای جلو
آیینه ای عقب
من بی نهایتم!
...................
آسمان
بوته ياسي ست
كه در پنجره ی خانه ی ما
رسته است!
.....................
بانگي از دور مرا مي‌خواند
ليك پاهايم
در قير شب است!
.....................
و عشق، تنها عشق
ترا به گرمي يك سيب
مي‌كند مأنوس!
.....................
و عشق، تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگي‌ها برد،
مرا رساند به امكان يك پرنده شدن!
.....................
و فكر كن كه چه تنهاست
اگر كه ماهي كوچك
دچار آبي درياي بيكران باشد!
.....................
و عشق
صداي فاصله‌هاست.
صداي فاصله‌هايي كه
غرق ابهامند!
.....................
خوشا به حال گياهان
كه عاشق نورند
و دست منبسط نور
روي شانه آنهاست!
.....................
حيات،
غفلت رنگين
يك دقيقه «حوا»ست!
.....................
ببين!
هميشه خراشي ست
روي صورت احساس!
.....................
هميشه با نفس تازه راه بايد رفت.
و فوت بايد كرد
كه پاك پاك شود
صورت طلايي مرگ!
.....................
وسيع باش،
و تنها،
و سر به زير،
و سخت!
.....................
صداي پاي تو آمد
خيال كردم باد
عبور مي‌كند
از روي پرده‌هاي قديمي!
.....................
مي‌دانم،
سبزه‌اي را بكنم
خواهم مرد!
.....................
ديدم كه درخت، هست.
وقتي كه درخت هست
پيداست كه بايد بود!

پست الکترونیک
موضوعات
آخرين مطالب
آرشيو مطالب
نويسندگان
دوستان

Google


در كل اينترنت
در اين سايت





Powered by WebGozar



قالب وبلاگ